دیوان غزل‌های حافظ

ای پیک راستان خبر یار ما بگو • احوال گل به بلبل دستان سرا بگو

خنک نسیم معنبر شمامه ای دلخواه • که در هوای تو برخاست بامداد پگاه

عیشم مدام است از لعل دلخواه • کارم به کام است الحمدلله

گر تیغ بارد در کوی آن ماه • گردن نهادیم الحکم لله

وصال او ز عمر جاودان به • خداوندا مرا آن ده که آن به

من ترک عشق شاهد و ساغر نمی کنم • صد بار توبه کردم و دیگر نمی کنم

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم • بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم

حالیا مصلحت وقت در آن می بینم • که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم

گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم • ز جام وصل می نوشم ز باغ عیش گل چینم

در خرابات مغان نور خدا می بینم • این عجب بین که چه نوری ز کجا می بینم

غم زمانه که هیچش کران نمی بینم • دواش جز می چون ارغوان نمی بینم

خرم آن روز کز این منزل ویران بروم • راحت جان طلبم و از پی جانان بروم

گر از این منزل ویران به سوی خانه روم • دگر آن جا که روم عاقل و فرزانه روم

آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم • خاک می بوسم و عذر قدمش می خواهم

دیدار شد میسر و بوس و کنار هم • از بخت شکر دارم و از روزگار هم

دردم از یار است و درمان نیز هم • دل فدای او شد و جان نیز هم

ما بی غمان مست دل از دست داده ایم • همراز عشق و همنفس جام باده ایم

عمریست تا به راه غمت رو نهاده ایم • روی و ریای خلق به یک سو نهاده ایم