دیوان غزل‌های حافظ

الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها • که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها

صلاح کار کجا و من خراب کجا • ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را • به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را • که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را

دل می رود ز دستم صاحب دلان خدا را • دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

به ملازمان سلطان که رساند این دعا را • که به شکر پادشاهی ز نظر مران گدا را

صوفی بیا که آینه صافیست جام را • تا بنگری صفای می لعل فام را

ساقیا برخیز و درده جام را • خاک بر سر کن غم ایام را

رونق عهد شباب است دگر بستان را • می رسد مژده گل بلبل خوش الحان را

دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما • چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما

ساقی به نور باده برافروز جام ما • مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما • آب روی خوبی از چاه زنخدان شما

می دمد صبح و کله بست سحاب • الصبوح الصبوح یا اصحاب

گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب • گفت در دنبال دل ره گم کند مسکین غریب

ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت • و ای مرغ بهشتی که دهد دانه و آبت

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت • به قصد جان من زار ناتوان انداخت

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت • آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت

ساقیا آمدن عید مبارک بادت • وان مواعید که کردی مرواد از یادت