دیوان غزل‌های حافظ

ای غایب از نظر به خدا می سپارمت • جانم بسوختی و به دل دوست دارمت

میر من خوش می روی کاندر سر و پا میرمت • خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت • حقوق خدمت ما عرضه کرد بر کرمت

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت • گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

مدامم مست می دارد نسیم جعد گیسویت • خرابم می کند هر دم فریب چشم جادویت

درد ما را نیست درمان الغیاث • هجر ما را نیست پایان الغیاث

تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج • سزد اگر همه دلبران دهندت باج

اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح • صلاح ما همه آن است کان تو راست صلاح

دل من در هوای روی فرخ • بود آشفته همچون موی فرخ

دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد • گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز یاد

شراب و عیش نهان چیست کار بی بنیاد • زدیم بر صف رندان و هر چه بادا باد

دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد • من نیز دل به باد دهم هر چه باد باد

روز وصل دوستداران یاد باد • یاد باد آن روزگاران یاد باد

جمالت آفتاب هر نظر باد • ز خوبی روی خوبت خوبتر باد

صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد • ور نه اندیشه این کار فراموشش باد

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد • وجود نازکت آزرده گزند مباد

حسن تو همیشه در فزون باد • رویت همه ساله لاله گون باد

خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد • ساحت کون و مکان عرصه میدان تو باد