غزل 478 از دیوان حافظ

در راهی قدم نهاده اید که باید ثابت قدم بوده و گاهی مثل سنگ سخت و گاهی نرم مثل جوی روان باشید یا اینکه از خودتان بگذرید تا دیگران را نجات بخشید. دلتان روشن است و می دانید کاری را که شروع کرده اید حتما به سرانجام می رسانید. اگر امید به خدا داشته باشید غم از دلتان ریشه کن می شود یا علی بگویید که رسیدن به مراد محال نیست.